Automatyczny system nawadniania ogrodu

Aby ogród wyglądał pięknie jedną z podstawowych czynności, jakie musimy w nim wykonywać jest regularne podlewanie. Choć na początku może być to dla nas nawet całkiem przyjemne, z czasem staje się uciążliwym, codziennym zajęciem. Jeżeli na myśl o kolejnym podlewaniu wzdrygasz się i masz już dosyć ciągłego biegania z wężem ogrodowym, to znak, że najwyższa pora pomyśleć o automatycznym systemie nawadniania.

Taka forma nawadniania niesie za sobą same zalety. Po pierwsze i najważniejsze ogranicza czas, jaki musimy przeznaczyć na pielęgnacje ogrodu i monotonne podlewanie. Ponadto ograniczy marnowanie wody, ponieważ doprowadza ją prosto do rośliny i to w ilości jaka jest niezbędna. A ustawienie nawadniania na noc pozwoli oszczędzić nam jej znacznie więcej, ponieważ w nocy woda nie paruje tak szybko jak w dzień, co za tym idzie lepiej nawodni glebę, docierając wprost do korzeni.

Wyróżnia się dwa główne systemy nawadniania:

  • instalacja nawadniająca, tworzą rury doprowadzające wodę oraz zraszacze. Mogą one wynurzać się spod ziemi tylko na czas podlewania lub całkowicie wystawać z ziemi, montowane na specjalnym rurkach – zalecane do podlewania wyższych roślin i krzewów. Każdy zraszacz, aby móc działać, potrzebuje odpowiedniego ciśnienia wody. Im większe ciśnienie posiada nasze źródło wody, tym więcej zraszaczy możemy podłączyć do jednej linii. Mogą generować stały strumień wody albo poruszać się i spryskiwać określony obszar. O tym jaki obszar będzie obsługiwać dany zraszacz decyduje zamontowana w nim dysza. Może być to koło, wycinek koła albo prostokąt. W większości tych urządzeń wymiana dyszy pozwala nam zmienić zasięg, kształt lub rodzaj strumienia, w zależności od potrzeb. Cała instalacja nawadniająca połączone ze sobą jest rurami z tworzywa o przekroju od 0,5 – 1 cala. Montuje się ją zazwyczaj na głębokości 20 – 40 cm
  • linia kroplująca – tworzą ja rury i mikrorury które doprowadzają wodę do urządzenia kroplującego, zwanego kroplownikiem. Woda wycieka z niego wprost pod roślinę lub do korzeni. Przewody mogą być zainstalowane pod ziemią lub biec po jej powierzchni. Linia kroplująca wymaga odżelazienia wody oraz filtrowania jej z zanieczyszczeń większych niż 75 μm. Działa przy ciśnieniu wody 0,5-3,5 bara, zatem zwykle trzeba zamontować reduktor ciśnienia. Stosując ją do nawadniania długich fragmentów terenu należy użyć tej z kroplownikami z kompensajcą ciśnienia. Do niewielkich powierzchni wystarczy minilinina kroplująca złożona z cienkich, giętkich przewodów i emiterów wody wkłuwanych w miejscach,  gdzie rosną rośliny. Ten system nawadniania układamy spiralnie lub faliście, tak aby odległość między przewodami wynosiła 30-40 cm.

Decydując się na instalacje automatycznego systemu nawadniania należy pamiętać, że nie wszystkie rośliny jednakowo reagują na podlewanie. Oto kilka wskazówek:

  • trawnik – instalacja nawadniająca ze zraszaczami wynurzalnymi;
  • krzewy i rabaty bylinowe – instalacja nawadniająca ze zraszaczami niewynurzalnymi lub linia kroplująca;
  • niskie rabaty, obwódki lub szpalery – linia kroplująca;
  • skalniak – minilinia kroplująca;
  • ogród warzywny – instalacja nawadniająca ze zraszaczami niewynurzalnymi, linia kroplująca;
  • rośliny w pojemnikach – tak zwana konewka automatyczna, czyli minilinia kroplująca pobierająca wodę ze zbiornika.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>